Guz weneryczny u psów (mięsak weneryczny (TVT) – leczenie w Animal Center

Guz weneryczny u psów, znany również jako mięsak weneryczny (TVT - Transmissible Venereal Tumor), jest nowotworem zakaźnym przenoszonym drogą płciową. Najczęściej dotyka on psy wolno żyjące lub te, które mają kontakt z zakażonymi osobnikami. Schorzenie to może dotyczyć zarówno samców, jak i samic, a także rzadziej występować u szczeniąt i psów kastrowanych. Guzy pojawiają się głównie w okolicach narządów rozrodczych, ale mogą też występować w innych miejscach, takich jak jama nosowa, jama ustna czy skóra.

Animal Center
ul. Zamiany 12
02-786 Warszawa

Objawy guza wenerycznego u psów

Psy zakażone mięsakiem wenerycznym mogą wykazywać objawy w zależności od lokalizacji guza. Najczęstsze symptomy obejmują:

• Krwawienia z narządów rozrodczych,
• Wydzielinę z pochwy lub prącia,
• Widoczne guzy, narośla lub brodawkowate zmiany na skórze,
• Problemy z oddawaniem moczu lub defekacją (jeśli guz naciska na cewkę moczową lub odbytnicę),
• Spadek apetytu i osłabienie w przypadkach zaawansowanych.

Diagnoza mięsaka wenerycznego

Rozpoznanie guza wenerycznego opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie oraz diagnostyce laboratoryjnej. Weterynarz może zalecić:

• Cytologię aspiracyjną cienkoigłową (FNA),
• Biopsję wycinka zmiany i badanie histopatologiczne,
• Badanie krwi w celu oceny ogólnego stanu zdrowia psa,
• Badania obrazowe (np. RTG, USG) w przypadkach zaawansowanych, aby ocenić przerzuty.

Leczenie

Najskuteczniejszym sposobem leczenia TVT jest chemioterapia. Standardowe leki stosowane w terapii to:

• Winkrystyna,
• Winblastyna,
• Doksorubicyna (w przypadkach opornych na winkrystynę).

Chemioterapia zazwyczaj przynosi bardzo dobre efekty i powoduje cofanie się zmian nowotworowych. Leczenie trwa zazwyczaj od 3 do 8 tygodni w zależności od zaawansowania guza oraz reakcji organizmu psa na terapię.

W przypadkach, gdy guz jest niewielki i dobrze odgraniczony, można rozważyć leczenie chirurgiczne. Jednak ze względu na wysokie ryzyko nawrotu zaleca się stosowanie chemioterapii jako terapii pierwszego rzutu.

Radioterapia może być stosowana w przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne lub w sytuacjach, gdy guz znajduje się w trudno dostępnych miejscach, np. w jamie nosowej.

Objawy guza wenerycznego u psów

Zmiany na Narządach Płciowych

• Wyraźne guzki lub masy – Najczęściej pierwszy symptom to obecność miękkiej, często wilgotnej masy na narządach płciowych. Guz może mieć charakter czerwony, różowy lub brązowy, a jego powierzchnia bywa nieregularna.
• Owrzodzenia i krwawienia – W miarę rozwoju choroby zmiany mogą ulegać owrzodzeniu, co skutkuje miejscowym krwawieniem. Guz może być bolesny przy dotyku i powodować dyskomfort u psa.
• Szybki wzrost – Objawy miejscowe często charakteryzują się dynamicznym wzrostem zmian, co ułatwia ich wykrycie podczas rutynowych badań.

Zmiany Pozanarządowe

• Pojawienie się guzów w innych rejonach – Choć TVT najczęściej lokalizuje się na narządach płciowych, niekiedy może pojawić się również na innych obszarach skóry, szczególnie w miejscach o przewlekłym kontakcie lub urazach.

Objawy Ogólnoustrojowe

Chociaż guz weneryczny w początkowym stadium często ogranicza się do miejscowych zmian, zaawansowana postać choroby może powodować symptomy ogólnoustrojowe:

• Zmniejszenie apetytu – Przewlekły ból i dyskomfort związany z guzami mogą prowadzić do spadku apetytu.
• Utrata masy ciała – W miarę postępu choroby, pies może tracić na wadze, co wynika z osłabienia organizmu.
• Ogólne osłabienie i apatia – Zmiany te mogą skutkować obniżeniem aktywności oraz zmęczeniem, co wpływa na codzienne funkcjonowanie psa.

Reakcje Miejscowe i Objawy Towarzyszące

TVT charakteryzuje się nie tylko obecnością guza, ale także reakcjami towarzyszącymi, które mogą dodatkowo utrudniać komfort życia psa:

• Lokalny dyskomfort i ból – Guz weneryczny często powoduje ból, co sprawia, że pies unika dotyku w okolicy narządów płciowych. Może to prowadzić do niechęci do kontaktów fizycznych oraz stresu.
• Świąd i podrażnienie – Reakcja zapalna związana z guzami może wywoływać świąd, co skutkuje intensywnym lizaniem lub drapaniem zmienionych obszarów.
• Miejscowe powiększenie węzłów chłonnych – W wyniku naciekania nowotworowego mogą dojść do powiększenia regionalnych węzłów chłonnych, co jest sygnałem, że nowotwór zaczyna oddziaływać na układ limfatyczny.

Rokowania i profilaktyka

Rokowanie po leczeniu guza wenerycznego jest zazwyczaj bardzo dobre. Większość psów wraca do pełni zdrowia po zakończeniu terapii.

Aby zapobiegać zakażeniom, warto stosować następujące środki:

• Unikanie kontaktu psa z osobnikami o nieznanym statusie zdrowotnym,
• Regularne badania weterynaryjne, szczególnie u psów narażonych na zakażenie,
• Kastracja i sterylizacja jako metody ograniczania ryzyka zakażenia w populacji psów wolno żyjących.

W przypadku podejrzenia zakażenia mięsakiem wenerycznym należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby wdrożyć skuteczne leczenie i zapewnić psu jak najlepsze rokowania.

---

Weterynarz Onkolog Animal Center

---