Eozynofilowe zapalenie dziąseł u kota

Eozynofilowe zapalenie dziąseł u kota to określenie stosowane w odniesieniu do zmian zapalnych, w których istotną rolę odgrywają eozynofile – komórki układu odpornościowego uczestniczące między innymi w reakcjach alergicznych. W praktyce weterynaryjnej zmiany tego rodzaju często rozpatruje się jako jedną z możliwych postaci zespołu ziarniniaka eozynofilowego kotów, czyli EGC. Mogą one obejmować dziąsła, podniebienie, język, wargi lub inne części jamy ustnej.

Nie jest to częsta przypadłość. W jednym z badań obejmujących koty trafiające do lecznicy zespół ziarniniaka eozynofilowego stwierdzono u około 0,14% pacjentów. Z kolei w analizie niemal 300 zmian w jamie ustnej kotów poddanych badaniu histopatologicznemu zmiany należące do kompleksu eozynofilowego stanowiły około 11% przypadków.

Eozynofilowe zapalenie dziąseł u kota

Jak wygląda eozynofilowe zapalenie dziąseł u kota?

Zmiany mogą mieć bardzo różny wygląd. Dziąsła bywają zaczerwienione i obrzęknięte, ale mogą również pojawić się bardziej ograniczone zgrubienia, nadżerki lub owrzodzenia. Ziarniniaki eozynofilowe w jamie ustnej mogą rozwijać się między innymi w okolicy dziąseł i podniebienia.

Nie każda czerwona lub powiększona zmiana na dziąśle jest jednak zmianą eozynofilową. Podobny obraz mogą dawać choroby przyzębia, przewlekłe zapalenie jamy ustnej, zmiany pourazowe, infekcje, resorpcja zębów, a także niektóre nowotwory. Z tego powodu ocena wyłącznie na podstawie wyglądu może być niewystarczająca.

Jakie objawy może zauważyć opiekun?

Objawy zależą przede wszystkim od lokalizacji i rozległości zmian. Kot może mieć zaczerwienione lub powiększone dziąsła, nieprzyjemny zapach z pyska albo wykazywać niechęć do gryzienia pokarmu. Przy bolesnych zmianach może wybierać bardziej miękkie jedzenie, wypuszczać karmę z pyska, częściej się ślinić lub pocierać okolice pyszczka łapą.

Zmiany w jamie ustnej nie zawsze są jedynym objawem. Zespół ziarniniaka eozynofilowego może obejmować również skórę, przede wszystkim wargi, brzuch czy kończyny. Dlatego podczas wizyty lekarz weterynarii bierze pod uwagę stan całego zwierzęcia, a nie wyłącznie samych dziąseł.

Skąd biorą się zmiany eozynofilowe?

Jednym z najważniejszych mechanizmów branych pod uwagę jest reakcja nadwrażliwości. Czynnikiem wyzwalającym może być między innymi alergia na ukąszenia pcheł, składniki pokarmowe lub alergeny występujące w środowisku. U części zwierząt dokładnej przyczyny nie udaje się jednak jednoznacznie ustalić.

Nie oznacza to również, że każda zmiana eozynofilowa jest klasyczną alergią. W jej rozwoju uczestniczą złożone mechanizmy układu odpornościowego, a u poszczególnych pacjentów znaczenie mogą mieć różne czynniki.

Jak diagnozuje się eozynofilowe zapalenie dziąseł?

Pierwszym etapem jest dokładne badanie jamy ustnej. Lekarz ocenia lokalizację i charakter zmian, stan pozostałych dziąseł oraz zębów, a także szuka innych objawów mogących wskazywać na chorobę stomatologiczną lub dermatologiczną.

W badaniu obejmującym próbki zmian z jamy ustnej kotów to właśnie dziąsła były najczęstszym miejscem ich występowania i stanowiły około 43% analizowanych lokalizacji. Jednocześnie wygląd zmian może być nieswoisty, dlatego do postawienia pewnego rozpoznania może być konieczne pobranie materiału do badania cytologicznego lub histopatologicznego.

Jak wygląda leczenie?

Terapia zależy od przyczyny, rozległości zmian oraz wyników badań. Jeżeli podejrzewa się podłoże alergiczne, ważnym elementem postępowania jest ograniczenie kontaktu z potencjalnym czynnikiem wyzwalającym. Może to oznaczać konsekwentną ochronę przeciwko pchłom, przeprowadzenie odpowiednio zaplanowanej diety eliminacyjnej lub diagnostykę innych postaci alergii.

W celu ograniczenia nasilonej reakcji zapalnej lekarz weterynarii może zastosować leczenie przeciwzapalne lub immunomodulujące. W przypadku zmian w obrębie dziąseł istotne jest również sprawdzenie, czy jednocześnie nie występuje choroba zębów lub przyzębia wymagająca leczenia stomatologicznego.

Jeżeli u kota pojawi się nietypowe zgrubienie dziąsła, owrzodzenie, krwawienie, ślinienie albo trudności z jedzeniem, zmianę warto skonsultować z lekarzem weterynarii w Animal Center. Szczególnie istotna jest diagnostyka zmian utrzymujących się mimo leczenia lub powracających, ponieważ podobny obraz kliniczny może występować w przypadku kilku różnych chorób jamy ustnej.


Stomatologia weterynaryjna Animal Center

ul. Zamiany 12, 02-786 Warszawa


Aleksandra Grzelak


Najczęściej czytane:

FIP u kota - objawy i rokowania

Kastracja i sterylizacja psa – co warto wiedzieć?

Wiek psa – jak obliczyć „psie lata” i kiedy twój pupil się zestarzeje?

Mastocytoma u psa i kota – groźny guz skóry

Neosporoza – diagnostyka, leczenie, profilaktyka

Padaczka u psa - objawy, przyczyny, leczenie

Tłuszczak u psów – co to jest i czy wymaga kontroli u weterynarza?

Kaszel kenelowy u psa – co to jest i jak się objawia?


Przychodnia Weterynaryjna Animal Center


ul. Zamiany 12, 02-786 Warszawa


Sprawdź trasę dojazdu w Google Maps -> Zobacz jak masz blisko do nas :)

Internetowa rezerwacja wizyt -> Zobacz grafik dyżurów weterynarzy